Այսօրվա քայլարշավը իմ համար ավելին էր, քան պարզապես միջոցառում։ Այն իմ վերահաստատումն էր՝ որպես առաջինը քրիստոնեություն ընդունած պետության առաջնորդ։ Այն խորհրդանշում էր, որ մենք, բայց վերջին հաշվով, սկսել ենք քայլել մեր Փրկիչ Հիսուս Քրիստոսի նախանշած ուղով։
Մենք բոլորս շատերն ենք աղաչել խաղաղության համար։ Բայց ի վերջո հասկացանք, որ խաղաղության համար Աստծուն աղաչելուն զուգահեռ մենք ինքներս պետք է մեր որոշումներով, մեր գործողություններով, մեր քայլերով ստեղծենք այդ խաղաղությունը։ Խաղաղությունը պետք է ծնվի մեր ներսում, մեր հասկացություններում, մեր գործողություններում։
Շատերն են պնդում, թե կառավարությունը գործում է Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու դեմ։ Իրականում, կառավարությունը չի գործել, չի գործում և երբեք չի կարող գործել եկեղեցու դեմ, որովհետև ես, որպես Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու հետևորդ, հակառակը պնդում եմ։ Եկեղեցին մեր հոգին է, մեր ինքնության հիմքը, մեր պատմության անբաժանելի մասը։ Ինչևէ, որ վնասում է եկեղեցուն, վնասում է ինձ և իմ հայրենիքին։
Միևնույն ժամանակ, ես պետք է հստակ ասեմ, որ թույլ չեմ տալու, որ Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին օգտագործվի որպես հենման կետ՝ Հայաստանի Հանրապետության դեմ գործելու համար։ Իմ պարտականությունն է պաշտպանել պետությունը, և ես, որպես Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդի կողմից ընտրված վարչապետ, ասում եմ, որ մենք դա թույլ չենք տալու։ Պետությունը պետք է լինի մեր բոլորի՝ ներառյալ եկեղեցու, հզոր հովանավորը։
Մենք պետք է ազատենք մեր եկեղեցին հերձվածից։ Մենք պետք է վերականգնենք մեր հասկացությունները, մեր արժեքները, մեր միասնությունը։ Մենք պետք է հասկանանք, որ մեր ուժը՝ որպես ժողովուրդ, ոչ թե մեր տարբերություններում, այլ մեր ընդհանուր հավատքի, մեր ընդհանուր պատմության և մեր ընդհանուր ապագայի մեջ է։ Մենք պետք է միասնանանք՝ ոչ թե դեմ, այլ միմյանց պաշտպանելու համար։
