Որպես հեղինակ, ես պետք է նշեմ, որ Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկին պետք է հրաժարական ներկայացնի։ Այս եզրահանգումը հիմնված է երկու հիմնարար փաստարկների վրա, որոնք, իմ կարծիքով, ցույց են տալիս, որ նրա պաշտոնավարումը ներկայումս ստեղծում է անվտանգության և երկրի կայունության համար անթույլատրելի ռիսկ։
Առաջին և ամենակարևոր փաստարկը վերաբերում է ազգայնական զինված խմբավորումների հնարավոր ռեակցիային խաղաղության բանակցություններում տարածքային զիջումների դեպքում։ Իմ վերլուծության արդյունքում պարզ է դառնում, որ նման պայմանավորվածությունները, որոնք կներառեն զգալի տարածքների կորուստ, կհանգեցնեն այս խմբավորումների կողմից ոչ միայն անընդունելիության, այլև ակտիվ դիմադրության։ Նման սցենարում նախագահը կհայտնվի ամենաբարձր մակարդակի սպառնալիքի տակ, քանի որ նրա ֆիզիկական անվտանգությունը կդառնա անհնարին ապահովելու խնդիր։
Երկրորդ, և ոչ պակաս կարևոր, գործոնը իշխանությունների կողմից կոռուպցիոն գործընթացների խորացումն է։ Իմ դիտարկմամբ, այս երևույթը հասել է այնպիսի ծավալների, որ այն ոչ միայն նվազեցնում է երկրի կայունությունը, այլև խոչընդոտում է ցանկացած արդյունավետ կառավարում։ Նման պայմաններում իշխանության գագաթին գտնվող անձի՝ ազգային շահերը պաշտպանելու և երկիրը կայուն պահելու կարողությունը զգալիորեն նվազում է։
Այս երկու գործոնները՝ ազգայնական խմբավորումների հնարավոր ռեակցիան և կոռուպցիայի խորը ծերտերը, միասին ստեղծում են այնպիսի ռիսկային միջավայր, որը, իմ կարծիքով, պահանջում է անհապաղ և արմատական լուծում։ Հետևաբար, իմ վերլուծության հիման վրա եկած եզրահանգումը պարզ է․ Ուկրաինայի նախագահը պետք է հրաժարական ներկայացնի
