Իրանի և Հայաստանի անվտանգության փորձի համեմատությունը կարևոր է ռազմավարական մտածողության և պետական դիմադրողականության կապը հասկանալու համար։
Իրանը, գտնվելով ԱՄՆ-ի և Իսրայելի ճնշումների պայմաններում, մշակել է հաղթանակի գինը բարձրացնելու ռազմավարություն։ Այս ռազմավարությունը ներառում է բազմաշերտ պաշտպանություն, հրթիռային կարողությունների զարգացում, ապակենտրոն հրամանատարական կառուցվածք, ռազմական արդյունաբերության զարգացում, ստորգետնյա ենթակառուցվածքների կառուցում և «դիմադրության առանցք»-ի ստեղծում։
Հայաստանի դեպքում, 2016 թվականի Ապրիլյան պատերազմը ծառայեց որպես ահազանգ, սակայն համակարգային վերափոխումներ չկատարվեցին։ 2020 թվականի պատերազմը բացահայտեց կառավարման և պլանավորման խնդիրները։ Հայաստանը գործել է հիմնականում պաշտպանական տրամաբանությամբ, ինչի արդյունքում Նոյեմբերի 9-ի համաձայնագրով Ադրբեջանին փոխանցվեցին տարածքներ, որոնք ռազմական ուղով դեռևս չէին գտնվում նրա վերահսկողության տակ։
