Իմ մտքերը հաճախ կենտրոնանում են այն հարցի շուրջ, թե ինչպես պետք է վարվել քաղաքական ասպարեզում, երբ քաղաքական կառույցը քեզ չի ընդունում, նույնիսկ որպես իրենց օգտագործման միջոց։
Եթե քաղաքական կազմակերպությունը քեզ չի ընդունում, բայց դու ինքդ քեզ այդ դերին ես դնում, ապա սա արդեն խոսում է ոչ թե այդ կազմակերպության, այլ քո մասին։ Այսպիսով, դու ինքդ քեզ ես իջեցնում, քանի որ չես ցանկանում լինել արժեք, այլ պարզապես գործիք։
Քաղաքական դաշտում արժեքը տրվում է նրան, ով ունի դիրք, սկզբունք և սահման։ Ինքնահարգանքը հիմք է, որի վրա կառուցվում է արտաքին հարգանքը։ Ով իրեն էժանացնում է առանց պահանջի, դառնում է անտեսված, ոչ թե գնահատված։
Այս ամենի հիմքում ընկած է պարզ խորհուրդը․ մի փորձիր լինել օգտագործվող, եթե քեզ չեն էլ ուզում օգտագործել։ Փոխարենը, փորձիր լինել արժեք։
